سیاهچاله‌ها علاوه بر کشیدن هر چیزی که به آن‌ها نزدیک می‌شود، گاهی اوقات می‌توانند ماده را با سرعت بسیار بالا بیرون برانند. هنگامی که ابرهای غبار و گاز به افق رویداد سیاهچاله نزدیک می‌شوند، مقداری از آن به سمت داخل سقوط می‌کند، اما برخی از آن‌ها می‌توانند در فوران‌های بسیار پرانرژی به سمت بیرون هدایت شوند، و در نتیجه فواره‌های بسیار چشمگیری از ماده ایجاد می‌شوند که با سرعتی نزدیک به سرعت نور به بیرون پرتاب می‌شوند. این فواره‌ها می‌توانند هزاران سال نوری گسترش پیدا کنند و یک جت از هر یک از قطب‌های سیاه‌چاله در پدیده‌ای که تصور می‌شود مربوط به چرخش سیاه‌چاله است بیرون می‌آید.

برخی از بزرگترین جت های جهان شناخته شده از سیاهچاله های عظیم در مرکز کهکشان ها به نام سیاهچاله های ابرپرجرم می آیند. و اکنون، برای اولین بار، اخترشناسان از یک سیاهچاله بسیار پرجرم در حال بیرون راندن یکی از این جت ها تصویربرداری کرده اند. سیاهچاله مورد بحث همان سیاهچاله معروفی است که در قلب کهکشان مسیه 87 قرار دارد، که به عنوان اولین سیاهچاله ای است که با همکاری تلسکوپ افق رویداد (EHT) تصویربرداری شده است. ستاره شناسان با استفاده از مشارکت مشابهی از تلسکوپ ها در سراسر جهان توانستند این سیاهچاله هیولایی را که در یک جت ماده را به بیرون پرتاب می کند، ضبط کنند.

مشاهدات دید جدیدی از خود سیاهچاله نیز به دست داده است. تصویربرداری اولیه EHT تنها بخشی از قرص برافزایشی را نشان داد که مرکز سیاهچاله را احاطه کرده است. یکی از محققان به نام تونی مینتر در بیانیه‌ای گفت: با تغییر طول موج‌های مشاهده‌شده از 1.3 میلی‌متر به 3.5 میلی‌متر، می‌توانیم تعداد بیشتری از دیسک برافزایشی و اکنون جت را در همان زمان ببینیم. “این نشان داد که حلقه اطراف سیاهچاله 50٪ بزرگتر از آنچه قبلاً تصور می کردیم است.”

مشاهدات با تلسکوپ‌های رادیویی، از جمله آرایه‌های قدرتمندی مانند آرایه جهانی mm-VLBI (GMVA) و آرایه میلی‌متری/زیر میلی‌متری بزرگ آتاکاما (ALMA) گرفته شد، که از بسیاری از ظروف کوچک‌تر برای مشاهده منابع رادیویی بسیار دور استفاده می‌کنند. با ترکیب تلاش های رصدخانه های مختلف، اخترشناسان می توانند نگاه بهتری به این سیاهچاله معروف داشته باشند. آنها می دانستند که سیاهچاله در حال پرتاب جت است، اما دقیقا نمی دانستند که این جت ها چگونه و کجا شکل می گیرند.

این نتایج برای اولین بار نشان داد که جت در کجا شکل می گیرد. قبل از این، دو نظریه در مورد اینکه ممکن است از کجا آمده باشند وجود داشت. اما این مشاهدات در واقع نشان داد که انرژی حاصل از میدان های مغناطیسی و بادها با هم کار می کنند.

این به دانشمندان کمک می کند تا فرآیند ایجاد جت ها را درک کنند که شامل میدان های مغناطیسی اطراف هسته سیاهچاله و بادهایی می شود که از طریق قرص ماده در اطراف سیاهچاله به نام دیسک برافزایشی می وزند. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این فرآیند، محققان می‌خواهند مشاهدات بیشتری را با استفاده از شبکه تلسکوپ جهانی انجام دهند.

ادواردو راس از موسسه نجوم رادیویی ماکس پلانک در بیانیه دیگری گفت: “ما قصد داریم منطقه اطراف سیاهچاله در مرکز M87 را در طول موج های رادیویی مختلف مشاهده کنیم تا گسیل این جت را بیشتر مطالعه کنیم.” سال‌های آینده هیجان‌انگیز خواهند بود، زیرا ما می‌توانیم درباره آنچه در نزدیکی یکی از مرموزترین مناطق جهان اتفاق می‌افتد اطلاعات بیشتری کسب کنیم.»

توصیه های سردبیران