اسلام آباد:

موافقم، این دوران بحران مالی عظیم است. زمانی است که بسیاری از شرکت‌های بخش خصوصی، از جمله شرکت‌های مخابراتی، که وضعیت مالی آن‌ها حداقل یکی را مجبور به ترک کشور می‌کند، در تلاش هستند تا سرپا بمانند.

درآمد آنها به روپیه است، اما حتی حقوق دولتی آنها با دلار آمریکا مرتبط است.

در چنین مواقعی، هر گونه صحبت در مورد اجرای فناوری های جدید، مانند 5G، ممکن است بیجا به نظر برسد. اما 220 عملیات فعال 5G در 85 کشور به این معنی است که ما نیز دیر یا زود مجبور خواهیم بود 5G را پیاده سازی کنیم.

5G با نسل های قبلی شبکه های تلفن همراه که برای تماس با دیگران یا دسترسی به اینترنت استفاده می شد، متفاوت است. 5G اولین فناوری تلفن همراه است که برای انجام کارهای بیشتر ساخته شده است. دست انسان را از دستگاه ها دور می کند و ارتباطات را برای کسانی که سود می برند نامرئی می کند و زندگی انسان ها را آسان تر و پربارتر می کند.

با سرعت اینترنت سریع‌تر، افزایش ظرفیت انتقال داده، و تأخیر بسیار کمتر (زمانی که طول می‌کشد تا ورودی داده‌شده شما به سفر رفت و برگشت و نتیجه برگردد)، 5G می‌تواند روش کار را تغییر دهد.

به عنوان مثال، 5G با کاهش تأخیر، فرآیند تولید را متحول می کند. اتصالات 2G تقریباً یک ثانیه تأخیر داشتند. یعنی نزدیک به یک ثانیه طول کشید تا یک فرمان با اطلاعات برگردد. حال، اگر کارخانه ای بخواهد یک محصول معیوب را که روی خط مونتاژ می چرخد ​​تشخیص دهد و آن را به سطل زباله بریزد، حتی یک ربع ثانیه هم خیلی طولانی است. 5G به راحتی می تواند این سرعت ها را کنترل کند.

5G همچنین فرصت‌های جدیدی را برای توسعه‌دهندگان نرم‌افزار ایجاد می‌کند تا راه‌حل‌های نرم‌افزاری عمومی مرتبط با 5G را توسعه دهند، زیرا آینده 5G مبتنی بر معماری‌های سیستم باز خواهد بود. این امر به دلیل مجموعه ای از شرایط خاص به وجود آمده است.

این کار با برتری چینی ها در 5G نسبت به غرب آغاز شد. برای شکست دادن تامین کنندگان تجهیزات مخابراتی چینی 5G، غرب از رویکردهای جدید مبتنی بر رابط های باز (در مقابل اختصاصی) مانند SDN (شبکه تعریف شده نرم افزار) و غیره استفاده می کند.

یکی از مدیران سابق شرکت مخابراتی لوسنت و بریتیش تلکام، جاناتان پلسون، در کتاب خود به نام «جنگ بی‌سیم» توضیح می‌دهد که چگونه میلیاردها دلار تجهیزات تخصصی ساخته شده توسط هوآوی و سایرین با سرورهای همه‌منظوره از فروشگاه دل جایگزین می‌شود. اچ پی، فوجیتسو و غیره

در نتیجه، توسعه دهندگان نرم افزار کوچک نیز راه حل های نرم افزاری سیستم باز مورد نیاز را برای بخش هایی از شبکه های 5G ارائه خواهند کرد. این فرصت هایی را برای جوانان پاکستانی نیز باز خواهد کرد.

ما در پاکستان چه کار می کنیم؟

دولت نمی تواند – و نباید – مالکیت و اداره شبکه های مخابراتی عمومی را داشته باشد، که باید توسط بازیگران بخش خصوصی انجام شود. اما برای آن‌ها، سرمایه‌گذاری‌های قابل توجه مورد نیاز 5G تنها زمانی امکان‌پذیر خواهد بود که مشکلات باقی‌مانده‌شان حل شود و مشوق‌های مناسب داده شود.

در حال حاضر، مالیات‌های سنگین، طیف تخصیص‌یافته کم، نفوذ کم فیبر، یکی از پایین‌ترین درآمدهای متوسط ​​در جهان، و تکثیر ناکافی نسل قبلی 4G، همه مخالف هستند.

بنابراین، استراتژی باید از این زمان‌های چالش برانگیز برای آماده‌سازی برای 5G با فعال کردن و تسهیل بخش خصوصی، تقویت 4G و تغییر تدریجی دنده‌ها به 5G استفاده کند.

این بازار است که بهترین زمان بندی را برای 5G تعیین می کند، اما ما باید از این به بعد حداقل اقدامات زیر را انجام دهیم:

کابل های فیبر نوری

5G به شدت به اتصال برج های تلفن همراه با فیبرهای نوری وابسته است، در حالی که تقریباً 10 تا 15 درصد از دکل ها در پاکستان با فیبر مرتبط هستند.

بنابراین، ارائه دهندگان فیبر نوری (از زیرساخت ها و همچنین خدمات) باید با منطقی کردن تعرفه های گمرکی فیبرهای نوری و تجهیزات مربوطه، به علاوه با کمک به آنها برای دریافت حق تقدم (RoW) از سازمان های مختلف رانت جویی که مالک آن هستند، تسهیل شوند. RoW.

طیف

5G چندین برابر بیشتر از 4G به طیف نیاز دارد. این یک معامله بزرگ برای کشوری است که دولت آن طیف کمتری را نسبت به همه کشورهای مشابه منتشر کرده است.

رهاسازی طیف مانند باز کردن خطوط جدید بزرگراه است. خطوط در حال حاضر در هوا وجود دارد اما استفاده نمی شود. طیف استفاده نشده ضرری برای اقتصاد است.

هر زمان که این طیف به بخش خصوصی در پاکستان ارائه می شد، قیمت آن همیشه بسیار بالا نگه داشته می شد. در بالای آن، قیمت با دلار آمریکا پیوند خورده بود.

و به دلیل کاهش بی وقفه ارزش روپیه پاک، قیمت طیف در روپیه همچنان در حال افزایش است. حتی پرداخت های اقساطی برای طیف خریداری شده در سال های گذشته همچنان بالا می رود. اول باید متوقف شود.

سپس، دولت باید بلوک‌های بزرگی از طیف فناوری خنثی را با شرایط آسان در دسترس قرار دهد و قیمت‌های کف حراج را پایین نگه دارد و به دلار وابسته نباشد.

به دلیل شرایط فعلی، دو سال مهلت برای پرداخت ها باید در نظر گرفته شود. بدون هیچ هزینه مستقیمی برای دولت، این شرکت‌های مخابراتی را قادر می‌سازد تا خدمات 4G را بهبود بخشند – سرمایه‌گذاری‌های جدید را تحریک می‌کنند و بخش را به سمت 5G سوق می‌دهند.

سلامت مالی شرکت های مخابراتی

شرکت‌های مخابراتی همچنین باید تصمیم‌های «سخت» (بخوانید خطرناک) بگیرند. افزایش تعرفه های مصرف کننده کاملاً قابل توجیه است، با توجه به اینکه همه نهاده های آنها اکنون چندین برابر هزینه دارند. همچنین PTA و FAB باید کمربندهای خود را محکم کرده و هزینه های نظارتی را کاهش دهند.

موارد استفاده کنید

برای کمک به موارد استفاده محلی، مخابرات باید نقاط آزمایشی 5G را در دانشگاه ها، سازمان های تحقیقاتی، صنایع، مراکز جوجه کشی و غیره ایجاد کند.

دولت باید با تأمین مالی جزئی آزمایشات 5G (از طریق Ignite؟) کمک کند. توسعه موارد Localuse زمان می برد، اما تنها در صورتی که 5G برای بازی در دسترس باشد.

چرا به هیچ کاری ادامه نمی دهید؟

ما این گزینه را داریم که به هیچ کاری ادامه دهیم – درست مانند قبل از معرفی 3G در پاکستان. بعداً دیدیم که پس از 3G/4G، کسب‌وکارهای جدیدی پدید آمدند و برای جمعیت در حال رشد ما شغل ایجاد کردند.

اشتراک‌گذاری سواری، تحویل غذا، تجارت الکترونیک، کسب‌وکارهای کوچک مبتنی بر فیس‌بوک/اینستاگرام، فریلنسینگ جهانی، استارت‌آپ‌های فناوری، یوتیوب و غیره، همگی پس از در دسترس شدن 3G و 4G ظهور کردند.

اما ما شش سال ارزشمند را از دست دادیم. در اقتصادهای بالغ تر، مطالعات تأثیر پذیرش به موقع را ارزیابی می کنند، مانند مطالعه LeCG UK در ژانویه 2009. متأسفانه، ما چنین سنت هایی نداریم.

در خاتمه، ممکن است چند ماه دیگر صبر کنیم، اما در طول این زمان انتظار، باید برای راه اندازی 5G آماده شویم – شاید بعد از 12 ماه؟

نویسنده مدیر عامل سابق صندوق خدمات جهانی است و خدمات مشاوره مخابراتی (سیاست و مقررات) را در چندین کشور در آفریقا و آسیا ارائه می دهد.

منتشر شده در اکسپرس تریبون، 13 فوریه^هفتم، 2023.

پسندیدن کسب و کار در فیس بوک، دنبال کردن @TribuneBiz در توییتر برای مطلع شدن و پیوستن به گفتگو.