الکساندریا، ویرجینیا (AP) – تقریباً 15 سال پیش بود که پنج مرد جوان از ویرجینیای شمالی ایالات متحده را ترک کردند تا به دنبال رویاهای جهاد در افغانستان باشند، اما زمانی که ویدیوی خداحافظی آنها باعث شد اعضای خانواده با آنها تماس بگیرند، در پاکستان دستگیر شدند. FBI

اکنون، پس از گذشت یک دهه از گذراندن این پنج نفر در زندان پاکستان، دادستان های ایالات متحده در حال پیشبرد برنامه هایی هستند تا آنها را دوباره به اتهام تروریسم محاکمه کنند.

با این حال، در جلسه استماع وضعیت روز سه شنبه در دادگاه منطقه ای ایالات متحده در اسکندریه، یک قاضی نشانه های محکمی ارائه داد مبنی بر اینکه او قصد دارد اتهامات یکی از این افراد را به این دلیل که شکنجه و سلول انفرادی که گفته می شود در پاکستان متحمل شده است او را از نظر ذهنی بی کفایت کرده است، پرتاب کند.

در واقع، قاضی منطقه ای ایالات متحده، لئونی برینکما، سودمندی طرح اتهام علیه هر یک از این پنج نفر را مورد تردید قرار داده است، با توجه به این واقعیت که آنها قبلاً در پاکستان محکوم و مجازات شده اند.

«اگر این افراد در پاکستان تحت پیگرد قانونی قرار گرفته اند و دوره های قابل توجهی را در زندان پاکستان گذرانده اند، و اکنون دولت ایالات متحده در تلاش است آنها را به دلیل رفتار مشابه در این کشور متهم کند، باید فکر کنید که آیا این باعث می شود برینکما در جریان جلسه استماع وضعیت ماه دسامبر در مورد این پرونده گفت.

این پنج مرد – وقار خان، احمد مینی، رامی زمزم، امان یمر و عمر فاروق – در ابتدا تنها پس از گزارش ناپدید شدن خانواده آنها مورد توجه اف بی آی قرار گرفتند.

در اواخر سال 2009، این پنج نفر آمریکا را به مقصد پاکستان ترک کردند و یک ویدیوی 11 دقیقه ای را پشت سر گذاشتند که در آن از نیاز به شرکت در جنگ مقدس برای دفاع از سرزمین های تحت حمله مسلمانان حمایت می کرد. اعضای خانواده به محض اطلاع از برنامه‌ها، با یک گروه حقوق مدنی مسلمان، شورای روابط آمریکایی-اسلامی، و در نهایت با وکیل نینا گینزبرگ و اف‌بی‌آی، به دنبال آن بودند که آنها را از سفر بازدارند.

اما این پنج نفر قبلاً به پاکستان رسیده بودند و شروع به جستجوی افرادی کردند که بتوانند به آنها کمک کنند تا به افغانستان بروند. بر اساس سوگندنامه FBI که اخیراً مهر و موم نشده است، آنها اغلب توسط افرادی که به دنبال آنها بودند طرد می شدند، اگرچه یک مرد پیشنهاد کرد که اگر یکی از خانواده بزرگ این پنج نفر در پاکستان بتواند آنها را تضمین کند، می تواند کمک کند.

آنها در 9 دسامبر 2009 در سارگودا، شهری در استان شرقی پنجاب، حدود 9 روز پس از اینکه اف بی آی از خروج آنها از ایالات متحده مطلع شد، بر اساس سوگندنامه دستگیر شدند.

چند تن از اعضای این گروه به ماموران اف بی آی اعتراف کردند که هدف آنها مبارزه با نیروهای آمریکایی در صورت رسیدن به افغانستان بوده است.

این پنج نفر در پاکستان متهم شدند، جایی که آنها می گویند در طول بازداشت خود شکنجه شده اند – اتهاماتی که توسط مقامات پاکستانی رد شده است. هر پنج نفر محکوم شدند و به حبس 10 ساله محکوم شدند.

پس از گذراندن دوران محکومیت آنها، دولت ایالات متحده به دنبال این است که آنها را به ایالات متحده بیاورد تا در اینجا با اتهامات روبرو شوند. با این حال، تاکنون تنها سه نفر از متهمان – زمزم، یمر و مینی – به ایالات متحده بازگردانده شده اند. چهارمین نفر در بازداشت پاکستان به سر می برد و نفر پنجم در آنجا آزاد است.

یمر که در زمان دستگیری تنها 18 سال داشت و جوانترین فرد از این پنج نفر است، با مشکلات روانی جدی مواجه است. گینزبرگ، وکیل وی، در دادگاه گفت که دانشکده های یمر پس از بدرفتاری و سلول انفرادی در پاکستان فرسوده شدند. همانطور که او توضیح داد، یمر تمام روز روی صندلی می نشیند و پاسخگو نیست. او فقط در صورتی غذا می خورد که سیر شود و تنها زمانی به دستشویی می رود که کسی او را به توالت ببرد.

او گفت که ماه ها در بیمارستان، از جمله درمان الکتروشوک، تا حد زیادی ناموفق بود.

گینزبرگ پس از جلسه دادرسی روز سه‌شنبه، که در آن موکلش لباس ورزشی خاکستری پوشیده بود و صورتش خالی بود، گفت: «آنها او را کاملاً ناتوان کردند.

گینزبرگ در طول جلسه گفت که امیدوار است ایالات متحده اتهامات علیه موکلش را لغو کند. برینکما به روشنی اشاره کرد که به محض اینکه گینزبرگ درخواست اخراج خود را ارائه کند، بدون توجه به موافقت وزارت دادگستری، اتهامات علیه یمر را رد خواهد کرد.

در مورد سایر متهمان، دادستان جان گیبس ابراز خوش بینی کرد که توافقی برای اقرار و دور زدن نیاز به محاکمه حاصل شود. وکلای زمزم و مینی گفته اند که اگر توافقی حاصل نشود، قصد دارند به دلیل محرومیت موکلانشان از حق محاکمه سریع، از جمله دیگر مسائل احتمالی، اخراج شوند.

در جلسه استماع در ماه دسامبر، برینکما این سوال را مطرح کرد که آیا محاکمه در ایالات متحده خطری مضاعف خواهد داشت، اگرچه بلافاصله مشخص نیست که آیا محاکمه در پاکستان به متهمان اجازه می دهد تا ادعای حمایت مضاعف در معرض خطر را در ایالات متحده داشته باشند یا خیر.

گینزبرگ به نوبه خود گفت که معتقد نیست این مردان مستحق زندانی شدن بیشتر در ایالات متحده هستند.

او گفت: «ده سال در زندان پاکستان مانند 30 سال در ایالات متحده است. “آنها به اندازه کافی خورده اند.”