تبلت های اندرویدی داستان زندگی آشفته ای داشته اند. در حالی که آی‌پد از سال 2010 یک مسیر مسلط ثابت را حفظ کرده است، من شاهد آمدن و رفتن تبلت‌های اندرویدی بوده‌ام. سامسونگ به طور پیوسته موارد خوبی را ساخته است. گوگل دوباره با تبلت پیکسل. سپس گزینه های مقرون به صرفه بیشتری وجود دارد آمازون و لنوو و اکنون OnePlus گزینه میان رده خود را دارد، OnePlus Pad، که این نیز ارزش بررسی دارد. خبر خوب این است که اگر تبلتی می‌خواهید که برنامه‌های اندرویدی را اجرا کند، حدود 500 دلار می‌تواند گزینه‌های خوبی را در اختیار شما قرار دهد. اخبار نامشخص این است که چگونه سیستم عامل اندروید و برنامه های اندروید به خوبی تطبیق می یابند تا این تبلت ها را به آن چیزی که ما می خواهیم تبدیل کنند.

اگر طراحی‌های گلکسی تب سامسونگ را دنبال کرده‌اید، OnePlus مسیر مشابهی را با پد خود انتخاب می‌کند اما با قیمت پایین‌تری. OnePlus Pad به اندازه کافی ممتاز است که می‌تواند تمام نیازهای اولیه روزانه تبلت شما را برآورده کند، و دارای لوازم جانبی است که مانند یک لپ‌تاپ، بسیار شبیه به iPad، احساس می‌کند. اما، به عنوان دستگاهی که هنوز از نظر معنوی از تبلت جدید پیکسل خانگی گوگل جدا شده است، از نوع دیگری از سیستم عامل اندروید استفاده می کند. من تبلتی را می‌خواهم که در آن OnePlus Pad با Pixel Tablet ملاقات می‌کند و بهترین‌های هر دو را ترکیب می‌کند. نزدیک است. اما در حال حاضر چشم انداز تبلت اندروید باعث می شود هدف خود را انتخاب کنید.

من بررسی OnePlus Pad خود را روی OnePlus Pad می نویسم، زیرا صفحه کلید اختیاری خود را با ترک پد دارد. این و یک قلم، آن را تبدیل به تبلتی می کند که اگر بیشتر به فکر کار بر روی برنامه های صفحه بزرگ در حال حرکت با لوازم جانبی کار هستید، ارزش آن را دارد.

از سوی دیگر، تبلت پیکسل گوگل با یک رابط نرم افزاری نرم تر تکامل یافته است که به طور مستقیم برای انجام چند کار با صفحه نمایش تقسیم شده کار می کند – اگرچه OnePlus Pad نیز از صفحه نمایش تقسیم شده پشتیبانی می کند – و پیکسل دارای یک پایه بلندگو است که همچنین می چرخد. اگر آن جاده را در مقابل تبلت مجهز به صفحه کلید شخصی ترجیح می دهید، آن را به یک گزینه خانه معمولی بهتر تبدیل می کند.

من طراحی تبلت پیکسل را ترجیح می دهم اما مجموعه لوازم جانبی OnePlus Pad را. من فکر می‌کنم احتمالاً از هر یک از این دو نسبت به قیمت آن راضی خواهید بود، اما در مورد OnePlus Pad، باید هزینه ارتقاء را در نظر بگیرید: کیف صفحه‌کلید 150 دلار اضافی است، در حالی که قلم با اتصال مغناطیسی 99 دلار است. این باعث می شود که کل بسته OnePlus Pad من 727 دلار استفاده کند که گران است. (اگر کیبورد و قلم را همزمان با پد بخرید، OnePlus لوازم جانبی را 50 درصد تخفیف می‌دهد و هزینه کل را به 605 دلار کاهش می‌دهد.) تبلت‌های گران‌تر سری S سامسونگ حداقل با قلم S عرضه می‌شوند. قلم در بسته بندی

بدون حسگر اثر انگشت، اما قفل چهره

من عجیب نیستم که OnePlus Pad به جای حسگر اثر انگشت از قفل چهره استفاده می کند، زیرا من هنوز هم زیاد ماسک می زنم و این تبلت اصلا چهره ماسک زده من را نمی شناسد. من تراشه امنیتی و سیستم اثر انگشت Pixel Tablet را بیشتر دوست دارم.

صفحه نمایش: بزرگ و با وضوح بالا

صفحه نمایش 11.6 اینچی و رزولوشن 2000×2800 پیکسل آن برای مرور وب تمام صفحه، تماشای فیلم و کار بر روی اسناد بسیار عالی به نظر می رسد. همچنین برای انجام چند وظیفه‌ای دو برنامه‌ای با دو برنامه به اندازه کافی بزرگ است.

طراحی: بسیار فشرده

قاب آلومینیومی نازک و قاب نسبتاً کوچک باعث می شود که آن را بسیار قابل حمل نیز احساس کنید. کیبورد مغناطیسی OnePlus که به طور جداگانه فروخته می شود نیز به خوبی باریک است و باعث می شود کل بسته به راحتی در یک کیسه کوچک جا بیفتد، در حالی که هنوز هم راحت است. این اساساً طراحی تبلت-صفحه کلید-قاب و احساسی است که می خواهم… و عجیب است که اپل با قاب های مختلف کیبورد آیپد خود آن را محقق نکرده است.

اما: چرا تبلت گان متال سبز است؟ و دوربین عقب، با برآمدگی وسط شگفت‌انگیز بزرگش، به طرز عجیبی بیرون می‌زند مگر اینکه کیفی برای جذب برآمدگی آن داشته باشید. لبه های صاف و گرد باعث آرامش می شوند و من آنها را به لبه های تیز ترجیح می دهم.

سیستم عامل: کمی عجیب است؟

نسخه OnePlus اندروید 13، به نام OxygenOS، چندوظیفگی، کشیدن انگشت و سایر میانبرهای ناوبری را فعال می‌کند که باید برای دارندگان تلفن و iPad آشنا باشد. و با این حال، به نوعی عجیب است. دسترسی به پنجره‌های چندوظیفه‌ای برای برنامه‌ها نیازمند فشار دادن دکمه‌های کوچک و کشیدن انگشت به بالا است. همچنین، بنا به دلایلی، OnePlus از استفاده از داک برنامه به عنوان راهی برای کشیدن برنامه‌ها به پنجره‌های چند وظیفه‌ای خودداری می‌کند، حتی اگر این رابط منطقی پیش‌فرض در تبلت Google Pixel و iPad باشد.

قبل از تبلت پیکسل گوگل، شاید می‌توانستم بفهمم که OnePlus می‌خواهد راه خودش را در یک زبان رابط ادامه دهد. اما ای کاش اکنون تبلت فقط از میانبرهای حرکتی بصری تر (برای من) Pixel Tablet استفاده می کرد.

OxygenOS بد نیست و کار می کند. اما این فقط… عجیب است.

برای یک تبلت اندرویدی خوب با صفحه کلید خوب، Pad یک شرط مطمئن است

من همچنان تبلت گوگل پیکسل را به عنوان یک دستگاه خانگی قابل اشتراک ترجیح می دهم، اما OnePlus Pad بر طرف “تبلت شخصی” من پیروز شد. اگر بخواهم تبلت اندرویدی را انتخاب کنم، صفحه نمایش بزرگ، غنی، لوازم جانبی محکم و عملکرد خوب این تبلت، من را خوشحال می کند. حتی با وجود قیمت پایین تر، احساس برتری دارد. همانطور که گفته شد، من فکر نمی کنم که چشم انداز تبلت اندرویدی در حال حاضر کاملا مستحکم یا کامل شده باشد. اما در سال 2023، با توجه به قیمت آن، این یکی از بهترین شرط بندی های شما است.